Page 169 - Microsoft Word - orjinal
P. 169

SUBHø RECEB MAHMESÂNÎ                169

              Birinci görüúü savunanların büyük ço÷unlu÷unu oryantalistler ve
           batılı ilim adamları oluúturmaktadır. Örne÷in, Goldziher, Vorlesungen
                                                         145
           über den  øslam (øslâm Hakkında Konferanslar);  Von Kremer,
           Culturgeschichte des Orients unter den Califen (Halifeler Döneminde
                              146
           Do÷u Kültür Tarihi);  Amos, Roman Civil Law (Roma Medenî Ka-
                 147
           nunu);  Emilio Bussi,  Ricerche intorno alle relazioni fra retratto
           byzantino et musulmano (Bizans ve øslâm Arasındaki øliúkiler Hakkın-
                          148
           da Araútırmalar)  adlı kitaplarında bu görüúü savunmuúlardır.
              økinci görüúü, Prof. Fâiz el-Hûrî, el-Hukûku’r-Rûmâniyye (Roma
                   149
           Hukuku)  adlı kitabında; Prof. Arif en-Nakadî,  el-Kadâu fi’l-øslam
                          150
           (øslâm’da Yargı)  baúlıklı; Prof. Muhammed Süleyman,  Bi Eyyi
                                                       151
           ùer‘in Nahkumu (Hangi  Hukukla Hükmedelim)  adlı risalelerinde
           savunmuúlardır.
              Muhammed Hâfız Sabri,  Kitâbu’l-Mukâranât ve’l-Mukâbelât; 152
                                                        154
                                     153
           Ahmet Emin,  Fecru’l-øslâm  ve  Duha’l-øslâm;  Atiyye Mustafa
                                                      155
           Müúerrefe, el-Kadâu fi’l-øslâm bi Vechin Âmm;  Dr. ùefîk ùahhâte,
                                                          156
           en-Nazariyyetü’l-Âmme li’l-øltizâm fi’ú-ùer‘i’l-øslamî  adlı eserleriy-
           le, üçüncü görüú grubunda yer alan bilginlerdir.
              Görüldü÷ü üzere ikinci ve üçüncü  görüúü savunanların tamamı,
           Do÷ulu bilginler ve fakihlerinden oluúmaktadır. Genel olarak bu ilim
           adamları, konuyu birinci görüúü savunanlardan daha dikkatlice ince-
           lemiúlerdir. Bunlardan bazıları yazdıklarında isâbet ederken,  di÷er
           kısmı da milliyetçilik duygulardan bir parça etkilenmiútir.


           145  Fransızca tercümesi için bkz. Le Dogme et la Loi de I’Islam, Paris 1920, s. 39.
           146  Viyana 1875, c. I, s. 532 vd.
           147  London 1883, s. 406-415.
           148  Milano 1933.
           149  ùam 1924, s. 9-12.
           150  ùam 1922, s.  3. en-Nakadî’nin  Bulletin of the Arab  Academy’de bu kitabın ilk
             baskısına yaptı÷ı çok kıymetli tanıtım ve eleútiri yazısı için bkz.  Mecelletu’l-
             Mecma‘i’l-ølmi’l-Arabî, ùam 1947, s. 261-67.
           151  Kâhire 1936, n. 40.
           152  Mısır 1902, s. 5, 186.
           153  s. 290.
           154  c. I, s. 278; Cilt II, s.104.
           155  Kâhire 1939, s. 117 vd.
           156  Fransızca basılmıútır. Kahire 1936, s. 180.
   164   165   166   167   168   169   170   171   172   173   174