Page 149 - Microsoft Word - orjinal
P. 149

SUBHø RECEB MAHMESÂNÎ                149

           bina edilmiútir. Bunların tamamı insanların maslahat, ihtiyaç ve âdet-
           lerine dayandırılmıútır. Bu hükümler illetleri ile birlikte var veya yok
                 55
           olurlar;  kamu yararı, ihtiyaç ve zarûrete göre de÷iúir ve çevrenin
           farklılaúması, zaman, úartlar ve âdetlerin de÷iúmesinden etkilenirler.
              Yukarıda zikredilenler, aynı zamanda,  bütün tarihi  aúamalarında
           øslâm hukukunun büyüme ve geliúme prensibiyle  çatıúmadı÷ını, her
           zaman ve her mekânda medeniyetle birlikte ilerledi÷ini ve ilerlemeye
           devam etti÷ini ortaya koymaktadır. Bu hukuk sistemi, insanların fikir-
           lerinin dondurulmadı÷ı veya engellenmedi÷i zamanlarda, hukukun asıl
           gayesini gözeten, sadece  harf ve kelimeleri de÷il, mana  ve maksadı
           gözeterek uygulamalar yapan Hz. Ömer ve Ebû Yûsuf gibi kimseler-
           den yoksun olmamıútır.
              øslâm hukukunun ruhu, kamu yararı, genel hayır ve genel kolaylık
           üzerine kurulmuútur ve böyle de devam etmektedir.
              Umarım ki bu açıklamaların hepsi, bazı Batılıların bu konuda yaz-
           dı÷ı ve  øslâm hukukunun “donuklu÷a mahkûm  oldu÷u” úeklindeki
                                                     56
           iddialarının yanlıúlı÷ını açıklamaya yeterlidir.  Bu hatalı neticeye
           ulaúmalarının sebebi, øslâm hukukunun temel kaynaklarını derinleme-
           sine araútırmamaları ve onun  gerçek anlamını kavramada baúarısız
           olmalarıdır. “Bunda akıl sahipleri için gerçekten bir ö÷üt vardır.” 57


              II- Hîle-i ùer‘iyye (Hukûkî Çıkıú Yolları)


              A. Tarihe Kısa Bir Bakıú
              ùurası sabit bir gerçektir ki, medeniyet tarihi boyunca toplumun ve
           kamuoyunun evrimi, hukukun geliúiminden önce olmuútur. Aynı úe-
           kilde, sosyal hayatın zorunlulukları hukuk kurallarında uygun de÷iúik-
           liklerin yapılmasını ve teori ile prati÷in uzlaútırılmasını gerekli  kılı-
           yorsa da, toplumların ço÷u zaman eski kanunlarını korumak istedikle-
           rine tanık olmaktayız.
              Söz konusu de÷iúikli÷e gitmenin ve uzlaútırmanın bilinen vasıtala-



           55  øbn Abdüsselâm, Kavâidü’l-Ahkâm, c. II, s.4.
           56   Zeys, E., Traité élémentarie de droit musulman algérien, Cezayir 1985-86, c. I. s. 9
           57  Âli ømrân 3/3.
   144   145   146   147   148   149   150   151   152   153   154